پس از برداشت و فرآوری، چای وارد مرحلهای میشود که بسیاری از تولیدکنندگان آن را دوره استراحت یا رسیدن چای مینامند. در این مدت، عطر و طعم چای به تدریج متعادلتر میشود و برخی تندیهای اولیه کاهش پیدا میکند.
چای تازه معمولاً عطر بیشتری دارد و حس تازگی برگها در آن کاملاً مشهود است. با این حال، در برخی موارد ممکن است طعم آن هنوز به تعادل کامل نرسیده باشد.
- عطر قویتر
- طراوت بیشتر
- احساس تازگی در دمکرده
همه چایهای قدیمی کیفیت پایینی ندارند. اگر چای در شرایط مناسب و دور از نور، رطوبت و هوا نگهداری شود، ممکن است پس از چند ماه همچنان کیفیت مطلوبی داشته باشد.
در واقع باید بین چای رسیده و چای مانده یا نامناسب نگهداریشده تفاوت قائل شد.
با گذشت زمان، برخی ترکیبات معطر موجود در چای به تدریج کاهش مییابند. اگر چای به درستی نگهداری نشود، این فرآیند سریعتر اتفاق میافتد و محصول بخشی از جذابیت خود را از دست میدهد.
دشمن اصلی چای زمان نیست؛ بلکه نور، رطوبت، هوا و نگهداری نامناسب است.
در بسیاری از موارد، چای پس از مدتی استراحت طعم متعادلتری پیدا میکند. به همین دلیل برخی افراد ترجیح میدهند چند ماه از تولید چای گذشته باشد تا ویژگیهای آن بهتر نمایان شود.
- عطر طبیعی و مطبوع
- عدم وجود بوی کهنگی یا رطوبت
- رنگ شفاف پس از دمآوری
- طعم متعادل و خوشایند
برای حفظ کیفیت چای، آن را در ظرف دربسته و در محیطی خشک، خنک و دور از نور مستقیم نگهداری کنید. این کار کمک میکند عطر و طعم چای برای مدت طولانیتری حفظ شود.
تازه بودن همیشه تنها معیار کیفیت چای نیست. چای ایرانی اگر بهدرستی نگهداری شود، میتواند پس از چند ماه نیز کیفیت بسیار خوبی داشته باشد. آنچه اهمیت دارد شرایط نگهداری و حفظ ترکیبات طبیعی چای است.
